merhabalar bu benim oğlum,canım,küçük prensim.
ara ara sizlerlede paylaştığım gibi zafer gece çok huzursuz bir bebek.doğduğundan beri...zaten doğduğundan beri olduğu için ben gazdandır,açtır diye diye her gece ağlamalarını normal gibi algıladım.taki önceki gün üniversiteden arkadaşım ayşem ile görüşene kadar.alperen uslu bir bebekti.gece rahat uyuyordu.kardeşi olduktan sonra onda gece ağlamaları başlayınca ayşe telaşlanmış ve doktora götürmüş.gece terörü demiş doktor.ne dedim şaşırdım çünkü ilk kez duymuştum.ertesi gün internetten araştırdım ve moralim iyice bozuldu.bir gece çocuğu bu rahatsızlığı geçiren anneler bile yardım istiyorlardı yorum yazmışlardı.ve ben 25 aydır her gece yaşıyorum ve yeni haberim oldu böyle bir rahatsızlıktan.doktora götürdüm tabi.açtır,doymuyordurdan başka birşey demediler.
bide öğretmen olacak diyenler bile vardır ama insanın herdaim cahil olduğu yer oluyor.yönlendiren kimsede olmayınca.2 gecedir gece daha sakinim ve zaferi daha rahat sakinleştirebiliyorum.önce bende sinirleniyordum.neden böyle davranıyor diye...meğer yavrum o an kimseyi tanıyamaz,ne dediğini,ne istediğini bilemezmiş.dahada kötüsü uyandırmaya çalışmamam gerekiyormuş...ben de ısrar ediyordum hatta sesimi yükseltiyordum artık dayanamıyordum çünkü.gece en az 6-7 defa oluyordu bu çünkü...
bu hastalığın 2 tedavisi varmış:ilaç tedavisi ve oyun terapisi.şimdi ilaç tedavisine geçmeden oyun terpisiyle oğlumu güvende ve istediği şekilde uyutuyorum ve 2 gecedir.hiç uyanmıyor.belki benim gibi geç farkedenlere faydalı olur.
